Προικίζοντας το χάρισμα
Κατάγεται από τον άξονα του γυροσκόπιου,
κατάγομαι από τον άξονα των στροφορμών,
επίκαιρο το έκκεντρο μες στου εντόπιου,
στιγμές, τα κλάσματα ολόγυρα των ιλασμών,
στιγμές, οι εύχρηστες οξύτονες του επιτόπιου,
απτόητες ομηγύρεις ως… των εξοβελισμών.
–
Θα προσδοκώ ραβδώνοντας μεριές, για να στεριώνω,
ραβδώνοντας μεριές στην προκυμαία της κρηπίδας,
αφάνισμα, στις αμιγείς θρυαλλίδες να τζαμώνω,
μελώνοντας το φωτογόνο της γαϊτανοφρύδας,
τη σμύριδα της σύλφας έτσι πάλι ν’ ανορθώνω,
κλιτό, κλιτό επίθετο στους ρόμβους της πλεξίδας.
–
Συλφίδα, μες στις δεκαετηρίδες κλήτευση,
ξηλώστε τα υφέρποντα με τις μακρηγορίες,
στο συναφές γραμμώνοντας για τη στηλίτευση,
επιζητώντας τις οξαλικές μας συγχορδίες,
της τμήσης οξαλίδα θα βρεθεί στη χύτευση,
στην ένταξη να σιροπιάζει τις ανατομίες.
–
Ενέχω αποφάσεις της συναίνεσης, της βίωσης,
χωρίς τις ευπαθείς υποσκελίσεις για τον πάγιο,
διανθίζοντας τη δέσμη ξιφοποιέ στην καθοσίωση,
το μόνο ενδιαφέρον για τη μόστρα το σκαντάγιο,
των φαντασμάτων μετουσίωση και της δικτύωσης,
ο φόβος στην ιδιότητα θυμάται το κουράγιο.
–
Προικίζοντας το χάρισμα ενώ ακροπατάτε,
στο καληνύχτισμα να καλυφθεί σαν θα διαψεύσεις,
τον στρεσογόνο αναδιφητή που θα παιζογελάτε,
τα δύστροπα των γαντοφορεμένων να πτωχεύσεις,
λυτρώνοντας τον λυτρωμό θα υπερεκτιμάτε,
τη στάση του θεματικού συχνά που θ’ ανιχνεύσεις.
–
Με τα ποδάρια των φωτομετέωρων ανέβα,
αποκαλύπτουν πάντα ποικιλίες στις χαβάγιες,
για την προσωρινή μας άνοιξη εδώ κατέβα,
το αλησμόνητο να φέρεις για τις κουκουβάγιες,
γεραίρω, να εισφέρω θέλω μες στη σακολέβα
του σύμπαντος, διαγράφοντας αιώνια τους κανάγιες.
–
Στα μετρικά διανύσματα του τελετουργικού,
ρυθμοί του ποιήματος, των αριστουργηματικών,
ακακοποίητα τεχνάσματα του τεχνικού,
της χρώσης ριγωτό καρέ, λιγνεύει το εκόν,
της συνεστίασης κοκτέιλ χύνεται του θρυπτικού,
τα σύσσωμα κεφάλια, στα κατώφλια των διαρκών.
–
Ατόπημα του παλμικού για τον αναπαλμό,
και στην υπόλοιπη ζωή, ακτίνια στις τομές,
μες στη ρετροσπεκτίβα βάζοντας τον αλλοτροπισμό,
για το υπέρλαμπρο βουργιάλι, βούργια στις γραμμές,
στον αδαμαντοκόσμητο κατακερματισμό,
για τους αυτοπροσδιορισμούς μες στις οριογραμμές.
Ποίημα του Σωτήρη Τσατταλιού.
